Incidenteel moeder-blogje

Posted on vrijdag. 28 september 2012

4


Zoals u wellicht weet, heb ik niet veel vrienden met kinderen. Dat maakt het stellen van vragen lastig. Ik kan natuurlijk mijn moeder lastig vallen of mijn zusje, maar dat is toch anders. Je vrienden zijn anders dan je familie.

“Waarom wil TW met mijn oude, een-ogige babyknuffeltje slapen, en niet met een van hemzelf?”
“Waarom zegt mijn kind wel ‘fiets’, maar geen ‘boom’?”
“Blijft jouw kindje ook gewoon in z’n bedje zitten tot iemand hem er uit haalt?”
“Waarom vindt hij ‘Rory de racewagen’ wel leuk en ‘Thomas de trein’ niet?” (noot: ik vind beide vreselijk)

Het zijn geen levensvragen. Het zijn zelfs geen vragen over zijn ontwikkeling. Het zijn gewoon dingen die ik me afvraag als ik zo de hele dag met het kereltje optrek. En dan is er niemand om ze aan te stellen, behalve Baardmans, maar aangezien hij ook geen vrienden met kinderen heeft, blijft zo’n gesprek nogal kort en eenzijdig.

“TW doet dit.”
“Oh.”
“Is dat normaal, denk je?”
“Vast wel.”

En dan denk ik toch: was dit nou een verstandige beslissing? En ik denk ook: toch een beetje eenzaam, hier.

(Ik weet dat ik zou moeten ‘outreachen’, maar voor iemand als ik, is dat niet bepaald gemakkelijk, vandaar mijn zeikblogje)

Advertenties
getagged: , , ,
Posted in: persoonlijk