Project52, #18 – unicornpoop

Posted on zaterdag. 4 februari 2012

7


Kun je dat maken? Weer een koekje?
U weet dat ik fan ben van koekjesbakken. Mijn blog heet uiteindelijk ‘Waar is mijn koekje?’ en het antwoord daarop zou gewoon standaard: “In de trommel.” moeten zijn. Of minstens “In de oven.” Koekjes bakken geeft rust. Het ruikt lekker in huis en je maakt mensen er blij mee, want zelfgebakken koekjes zijn schijnbaar een unicum. Koekjes kopen in de winkel is sneller, goedkoper (ja, echt!) en vaak minstens net zo lekker.

Maar hoe groot de variatie in de winkel ook is – ik noem spritsen, theebiscuit, lange vingers, gevulde koeken en garibaldi’s (die heten hier ‘Sultana’s’, maar dat is een soort van merknaam en ik vind ‘garibaldi’ zoooooo mooi!) – je zult er niet gauw iets echt unieks aantreffen.

Zoals eenhoornpoep.

Mensen, ik had een fantastische dag en dat komt niet vaak voor. Ik besloot dit te vieren met een kleine koekjes-search op het internet en vond via-via-via een ‘ible genaamd “unicorn poop cookies“. Nou. Dan zoek je toch niet verder?

Maar het blijkt dat eenhoornpoepkoekjes gemaakt worden van wat ze in Amerika ‘sugar cookies’ noemen. En het recept in de ‘ible stond me bepaald niet aan. Dus toog ik naar de Godmother of Wholesome Housekeeping and Fiddling with the Stockmarket: Martha Stewart. Daar trok ik een recept vandaar, halveerde het en eindigde met een veel te nat deeg dat zo’n beetje tot achter mn oren zat en ik Baardmans moest vragen het reservepak meel uit het keukenkastje te pakken en over het aanrecht te strooien – de inhoud, niet het pak zelf.

Maar toen had ik ook wat.

Dat wat ik had, verdeelde ik in vieren en ik kleurde die delen. Oranje, paars, groen en roze. Het werd prachtig egaal en dat is echt heel wat. Eigenlijk heb ik het deeg een beetje teveel gekneed door het te kleuren, maar ja, dit is toch echt meer effect dan smaak. Een beetje. Zeg maar. Alles ging in stukjes plastic folie – wat na het tweede stuk deeg op bleek te zijn, dus toen moest ik een diepvrieszak in stukken knippen. Improviser olé!

Na een half uurtje rolde ik de boel uit en maakte een stuk dat ik toen weer oprolde voor regenboogkoekjes en dat legde ik in de vriezer, want dan kun je het beter snijden (helaas, het lukte deze keer minder dan met de spiraalkoekjes, maar goed, het smaakt echt nog superlekker!). Van de afsnijdsels maakte ik dus poep. Eenhoornpoep. En als u mij kent, weet u dat ik nu al een kwartier aan het gniffelen ben, want ik ben zo’n kleuter die heel hard moet lachen om het woord ‘poep’.

De poep ging in de oven en kwam er na twaalf minuten op 175 graden Celcius helemaal lekker uit! Hoera!
Hieronder vindt u een fotoverslag!

 

 

(Als u nou zelf sugar cookies wilt maken, dan kunt u het best het recept van Martha Stewart gebruiken en kijken over er nog meel bij moet. Meel reageert de ene dag zo en de andere dag weer anders. Bij de Blokker verkopen ze van die maatbekertjes waarop ook een cup staat aangegeven. Een stick of butter weegt 113gr. Bent u ook weer helemaal op de hoogte. Ik had hier net zo goed dat recept neer kunnen zetten… )

 

 

 

 

Advertenties