Moeilijke sjit, maar het boek is uit

Posted on vrijdag. 20 januari 2012

4


Ik kreeg een comment op het blogje dat ik schreef over de eerste 1750 jaar (plus de enkele honderden jaren voor het begin van de jaartelling) en TBK heeft gelijk. Je kunt in een week niet alles leren over ALL THE PHILOSOPHERS. Nou was dat ook niet direct mijn doel, maar het is ook niet te doen.

Toch begon ik het langzamerhand wel leuk te vinden. Zo vanaf Nietzsche begon ik te denken dat ik toch zo’n sukkel niet was en begon ik de theorieën echt te begrijpen, het er hartgrondig mee eens te zijn en keihard te gillen tegen het papier, waarbij TW zo schrok dat hij omviel (hij deed vandaag vier miniscule stapjes richting Baardmans!).

Het boek is uit en ik neem het maandag weer mee naar mijn werk en lever het keurig in bij de automaat. Ik heb er dingen uit geleerd en ik heb vooral wat over mezelf geleerd.

Noam Chomsky is meer dan een linguïst. Heidegger was een engerd. Lyotard had verdomme gelijk (wat een onfortuinlijke achternaam trouwens, ik verwachtte hem al direct in zo’n Spandex maillot met galgen te zien). Franse filosofen zijn tuberculoos, maar sterven door de gevolgen van auto-ongelukken. Ik ben pomoër dan ik dacht. Instant philosophical satisfaction bestaat niet. De Verlichting was moderner dan de hedendaagse maatschappij. Filosofen maken veel ruzie met elkaar. In het boek zijn maar heel erg weinig vrouwelijke filosofen opgenomen.

Ik had een beloning voor mezelf bedacht. Suikerwerk trekken. En daar heb ik me dus al in verdiept en het blijkt dat je dan met dunne latex handschoentjes aan 80 graden hete suiker staat te klooien. Tachtig graden. Ja. Dat gaat natuurlijk niks worden met die idioot HoogSensitieve handen van mij. Dus nu moet ik mezelf met iets anders belonen.

En ik weet niks.

Bevangen door ‘Is that all there is…‘.

Ik wist wel dat al dat gefilosofeer alleen maar draaahaaaaamaaaaaaaa zou brengen.

Advertenties
getagged:
Posted in: activism, comment