Ik wil dit niet!

Posted on woensdag. 21 december 2011

17


Veel mensen hebben moeite met de feestdagen en dan met name Sinterklaas en Kerst. Ik begrijp dat heel goed. Het word je namelijk bijna letterlijk door je strot geduwd dat je met ‘je familie en geliefden’ uiterst ‘gezellig’ bij boom, pepernoten, warme chocomel en gluhwein moet gaan zitten. Je moet kapitalen uitgeven aan mensen die best zelf kunnen kopen wat ze willen en als je geen geld, familie, geliefden of vrienden hebt, dan zijn het gewoon rottige dagen die de moeilijke, donkere periode die december is, extra moeilijk maken.

Het kost nogal wat kracht om ‘nee’ te zeggen tegen je ouders, schoonouders, beste vrienden en wat dies meer zij. Maar als je het hebt gedaan, dan voel je je meestal beter.

Ik heb geen moeite met Sinterklaas en kerst. Integendeel: ik vind het superknus en gezellig om met ouders, Schwester en haar gezin te doen alsof er een Zwarte Piet net door het raam is weggevlucht en Stoer Ding daarmee een beetje om de tuin te leiden. Ik vind het fijn om met de kerstdagen eerst in Casa di Mama te eten en Tweede Kerstdag dit dunnetjes over te doen bij mijn schoonouders. Om de dag na Tweede Kerstdag te genieten van ‘kliekjes’ terwijl we alles wat we hebben opgenomen in een keer doorkijken (dit jaar gebeurt dat twee dagen na kerst omdat Baardmans gewoon werken moet en hij is op woensdag altijd vrij).

Mijn probleem is Oud en Nieuw.

Ik haat Oud en Nieuw. Met een passie.

Het is niet alleen het vuurwerk, hoewel ik bij elke knal schrik en tegen half tien compleet uitgeput aan een appelflap zit, het is vooral dat het me onder mijn neus wordt gewreven dat ik dit jaar weer niets heb bereikt. Dat 2011, net als de zeventien jaar ervoor, een complete flop is geweest waarbij ik niks groters wist te behalen dan het in leven houden van TW. En niet om het een of ander, maar dat gaat vrijwel vanzelf.

Vorig jaar viel het mee. Ik zat nog vol verwondering over dat kleine mensje dat ik in elkaar had gekleid, iedereen straalde enorme warmte uit naar ons als gezin en voor een keer vond ik het niet erg om Oud en Nieuw in Casa di Mama te vieren, waarbij iedereen vol liefde naar mijn kind keek. Het was dan ook het enige jaar sinds mijn dertiende dat ik het gevoel had dat ik iets had gedaan.

De 31ste komt met rasse schreden dichterbij. Ik wil niet. Ik wil niet weer huilend op de bank zitten met alleen Baardmans die zich ook helemaal niet prettig voelt. Maar ik wil ook niet naar mijn schoonouders. Baardmans wil niet naar mijn ouders. We zouden mensen kunnen uitnodigen, maar die zouden dan moeten blijven logeren op een luchtbed in de huiskamer of nog naar huis moeten midden in de nacht. Daarbij: wie nodig je uit? Iedereen heeft al lang plannen.

Mensen wat een deprimerende post! Ik hoop dat jullie er vooral uithalen dat ik ontzettend veel zin heb ik kerst. Dat ik het helemaal voor me zie met TW in zijn rendierenpyjama, rode badjasje en Rudolph-knuffel bij de kerstboom van Opa en Nonna. Dat ik heerlijk ga ronddarren in de keuken om hors d’oeuvres te maken (en daarbij de bootyshake met de prei ga doen, ik zal Baardmans het laten filmen 😉 ) en dat ik met Stoer Ding kerstkoekjes ga bakken en versieren.

En gewoon doe alsof Oud en Nieuw helemaal niet bestaat.

Advertenties