Where’s your head at?

Posted on maandag. 5 december 2011

11


(denk je bij het zien van deze lap tekst: tl;dr – scroll dan naar beneden, dan geef ik je de samenvatting)

 

Dus ik besloot iets te gaan doen.

1.) Iets voor mezelf – daar ben ik ontzettend druk mee bezig en dat gaat de goede kant op. Ik zal niet liegen: het wil allemaal niet makkelijk, maar ik krijg hulp bij het vinden van hulp en dat voelt prettig.

2.) Iets tegen kindermishandeling. Iets voor kinderen die kwetsbaar zijn. Het plan dat ik hiervoor heb, moet rijpen. Het is een moeilijk plan. Een plan waar fysieke ruimte voor moet zijn en een rustig, kalm hoofd. Dit plan staat klaar, de uitvoering wordt even opgeschort. U hoort hier wellicht te zijner tijd meer over.

Bleef 3.) eenzaamheid over. Ik wilde iets doen voor mensen die eenzaam zijn en daar niet vrijwillig voor kiezen. Kan dat dan? Kiezen voor eenzaamheid? Ja, dat kan. Het ligt aan je definitie van eenzaam. Een kluizenaar wil graag met rust gelaten worden. Zich terugtrekken uit de maatschappij. Daar kiest een kluizenaar voor. Of dit wel of niet een psychosociale achtergrond heeft, laat ik in het midden.

Ik wil graag iets doen voor en met mensen van rond mijn eigen leeftijd die eenzaam zijn. Ouders met kleine kinderen die geen aansluiting vinden. Mensen die het moeilijk aansluiting vinden in hun werkomgeving, in hun buurt. Kortom: mensen die een gebrek aan komjoenittie hebben.

Dus ik sloeg aan de goegeliegoegel. Ik stuitte al vlug op eenzaam.nl . Ik vond de websitenaam veelbelovend en was verrast door wat ik vond. De definitie van eenzaamheid vond ik treffend: Eenzaamheid is het subjectief ervaren van een onplezierig of ontoelaatbaar gemis aan (kwaliteit van) bepaalde sociale relaties.

Ik vond het goed om te zien dat ze een duidelijke scheiding geven van sociale en emotionele eenzaamheid. Dat eenzaamheid er soms bij hoort, dat het niet aan je leeftijd ligt of aan de hoeveel sociale contacten je er op na houdt.

Toch bekroop me een gevoel van: “Nee. Ik zie een lat en ik kom er niet overheen.” Dat kwam door de kopjes: ik zoek hulp en ik bied hulp. Want het probleem is juist dat mensen niet durven aan te geven dat ze eenzaam zijn. Dat ze bang zijn afgewezen te worden door die ‘verwaterde contacten’ die ze zouden kunnen bellen. Dat mensen die eenzaam zijn een enorme drempel over moeten voor ze iemand durven aan te spreken.

De ‘ik bied hulp’ sectie is ook bijzonder. Ze willen namelijk graag dat je vrijwilliger wordt. Daar staan dan links bij, waaronder naar de ‘vrijwilligersacademie’. Die is in Amsterdam. Daar heb je niet veel aan als je iets wil doen in Drenthe of Brabant. En naar een academie omdat je wil leren hoe je met iemand praat die contact probeert te maken? Gaat dat niet wat ver? Ze vinden het blijkbaar fijn dat je hulp wil bieden, maar feitelijk heb je niet veel aan de informatie die ze geven.

Het komt dus hier op neer:

Kort geschetst: ik kan niet aan iemand’s buitenkant zien dat hij of zij eenzaam is. Ik herken eenzaamheid als gevoel wel heel goed. Als iemand tegen mij zou zeggen dat hij of zij zich erg eenzaam voelt, dan kan ik daar iets mee.
Probleem: wie zegt er nou uit zichzelf tegen een wildvreemde (of iets minder wild) (of iets minder vreemd) dat hij of zij zich alleen voelt?
Oplossing: heb ik niet. Ik zou natuurlijk een shirt aan kunnen trekken met: ‘je mag best met mij praten!’ of ‘eenzaam? praat met mij!‘ maar bij die eerste ziet het er meer uit alsof ik zelf wanhopig ben en bij de tweede of ik mezelf prostitueer.
Wat ik wil: een komjoenittie. Een groep van mensen die warm is, open staat voor ideeen en waar het iedereen vrij staat zijn individualiteit te bewaren en te bewaken en waar ruimte is voor social activism. Ja echt.

Maar hoe bouw je zo’n komjoenittie? Bij dezen plaats ik hier een oproep:

Help mij bij het bouwen van een komjoenittie!
Over dit binnenkort meer! (ja, deze week nog! Zijn jullie niet superblij?)

 

 

Lieve tl:dr-ers:

Ik wil iets doen tegen eenzaamheid bij mensen van mijn eigen leeftijd.
Mensen zeggen niet zo makkelijk dat ze eenzaam zijn.
Ik zie aan de buitenkant niet dat iemand eenzaam is.
Ik wil een komjoenittie die open staat voor anderen, die ruimte laat voor individualiteit en die loyaal is.
Deze week meer over die komjoenittie.

 

Advertenties