Follow up tandartsfobieblogje

Posted on vrijdag. 29 juli 2011

6


Dinsdag stond ik vrijwel hyperventilerend op en toen mijn moeder kwam en zij de TomTom was vergeten, wilde ik haar heel graag slaan.

We verdwaalden natuurlijk, TW lachte vrolijk omdat hij met speeltjes Van neefje BamBam mocht klooien en mijn moeder was en bleef uiterst opgewekt.

Ze vindt het ‘nogal raar’ dat ik naar de angsttandarts ga. Onze eigen tandarts ‘is toch ook een prettig mens’? Ze vindt dat ik me een beetje aanstel.
Dat begrijp ik wel. Als je zelf fluitend heengaat, dan is het moeilijk om je voor te stellen dat anderen dat niet doen. Ik snap pindakaasfobie niet. Zo blijven er angsten van anderen waar je niets mee kunt.

We waren nog op tijd. Ik moest een medische checklist invullen. Alles normaal tot we bij “ziekenhuisopnamen afgelopen jaar” kwamen (4) en ” op een schaal van 1 tot 10, hoe bang bent u?” (9).

Om 11:15 kwam preventietandarts E. me halen voor röntgenfoto’s, een hart onder de riem en bracht me terug naar de wachtkamer.

Toen kwam het grote moment: de tandarts ging de intake doen.

Lang verhaal kort: na twee spiegeltjes in mn mond, een haakje in mn tandvlees, een stevige blik op de foto’s en een kort gesprek, bleek mijn angst te gaan om: 1 gaatje, 1 wortelkanaalbehandeling vanwege een fistel en genoeg tandsteen om een kathedraal mee te bouwen.Behandelplan: Lachgas bij de behandeling, korte, intensieve therapie voor, tijdens en na de behandeling, maar eerst naar de mondhygiënist.

Dinsdag. Aanstaande.

Ik sta nu al doodsangsten uit. Maar ik ga wel. Ik ben een heldin.

Dus.

Advertenties
Posted in: Uncategorized