Door de angst heen

Posted on maandag. 25 juli 2011

7


Volgens diverse quotes, niet zelden gebezigd in kinderfilms, is moed niet de afwezigheid van angst, maar door je angst heen gaan.

Morgen zal ik zo moedig zijn als het maar kan. Voor het eerst in zes jaar ga ik naar de tandarts.

Het is gek. Ook al ben ik (zonder vreselijk veel moeite – mijn dankbaarheid is groot) op natuurlijke wijze bevallen van TW, ik ben als de dood voor de tandarts, de pijn van de tandarts.
Zelfs al doet mijn gebit al meer dan een jaar werkelijk pijn. Al ruik ik bepaald niet fris (dit heb je zelf niet in de gaten, niemand heeft er nog wat van gezegd, maar toch).

De angst is zo hevig dat ik me al sinds vrijdag niet helemaal prettig voel en ik sinds gisteren zo’n strak gevoel om mijn borst heb, dat ik nauwelijks kan ademen.

De assistente belde vanmiddag. Of ik de afspraak niet vergat morgen. Ik barstte in huilen uit. Zij was lief en zei dat de eerste stap de moeilijkste is en dat ik die al heb gezet.

Dat is waar. Maar dat neemt niet weg dat ik alle opties om te vluchten in mijn hoofd heb. Tot uit de rijdende Kia Rio van mijn moeder springen aan toe.

Ja, ik heb mijn moeder ingeschakeld. Zij sleurt me er wel heen en zorgt voor TW. En die hou ik in mijn hoofd. TW die over 2 1/2 jaar ook naar de tandarts moet. Ik kan dan toch niet weer mijn moeder bellen?

Of wel?

Advertenties
Posted in: Uncategorized