gewoontjes

Posted on vrijdag. 10 juni 2011

16


Ik wil helemaal geen groots en meeslepend leven. Het lijkt me niet alleen het leven uit je merg zuigen, maar ook lichtelijk manisch. Moeilijk, heftig, zwaar. Ik heb genoeg moeilijk, heftig en zwaar gehad voor een jaar of vijf. Ik wil graag een stukje innerlijke kalmte en een rust die eerlijk is.

Nee, niet saai.

Als ik op een rijtje zet waar mijn leven over gaat tegenwoordig (Baardmans en TW, vrienden, werk) dan ziet het er niet erg uitdagend en geweldig uit. Maar dat is het wel! Dat had ik nooit kunnen bedenken toen ik vijftien was.

Ik had enorme plannen en ik ging van alles doen: de wereld zien, erudiet en bijzonder worden, alles meemaken, neohippie worden. Helaas kwam ik op een andere middelbare school terecht en at ik twee jaar lang mijn boterhammen in een wc-hokje. Ik droomde nergens meer van. Na die school studeren. Proberen een plek te vinden, zo druk met me aanpassen, wat absoluut niet lukte. Doodongelukkig. Groots en meeslepend werd: hopelijk wordt het morgen beter. Of overmorgen. Of volgende week. Dat waren vier lange jaren.

Maar nu heb ik een heel speciale meneer. Een speciaal kind. Speciale familie en speciale vrienden. Fijn werk dat bij me past en dat me meer plezier geeft dan stress. Alles gaat zo goed, dat ik toegeef aan ‘meedoen’. Zinederella, #LCF, edit-ins zo vaak ik kan, veel persoonlijk contact (fysiek, post of e-mail). Dat is misschien allemaal heel gewoontjes, maar voor mij heel bijzonder. Onwards!

ps. het gaat niet zonder slag of stoot. ik ben een hysterische planner die alles tot op de minuut moet uitdenken en die soms drie dagen van tevoren al smoezen bedenkt om ergens niet heen te hoeven. het is een proces. maar het gaat de goede kant op. en dat mag ook wel eens gezegd.
Advertenties
Posted in: persoonlijk