Schrijf het van je af

Posted on donderdag. 26 mei 2011

22


Mijn moeder zei: “Schrijf het van je af.”
Dus bij deze het voor de #blogrevival verplichte #hetebrij blog.

Tijdens de persweeën, zei de gynaecologe ineens: “Kijk! Kijk!” Ik zei niets, ik dacht wel: “Wat nou, mens, ik heb het druk!” Maar ik keek toch. En daar zag ik mijn eigen kind geboren worden. Het was uiterst bevreemdend.

Ze legde hem direct bij me.

Ik hield direct van hem.

Daar was ik wel even bang voor geweest: dat ik misschien niet van hem zou kunnen houden omdat we het zo moelijk hadden gehad. Het tegendeel was waar. De golf van liefde die ik meteen voelde overweldigde me. Hij huilde. Een frele geluid. De zuster nam hem na een poosje mee, hij had al geprobeerd bij me te drinken, en deed hem een rompertje aan. Het kleinste dat we bij ons hadden. Hij zwom er in. Hij had een gebreid mutsje op. Hij keek me aan toen ze hem weer aan me gaf. Wijs, dacht ik. Een kleine slimmerd. Een overlever.

Nog geen uur eerder was het niet zeker dat we het allebei zouden overleven. Van de vijf persweeën had ik er een moeten wegzuchten omdat zijn hartslag flink daalde. Van begin tot eind had de bevalling drie uur en drie kwartier geduurd. Mijn cadeau voor het doorstaan van een gruwelijke zwangerschap, waarbij ik tweemaal in het ziekenhuis werd opgenomen en waarvoor ik me drie keer in de week naar het ziekenhuis begaf ter controle: bloed, CTG en echo. Ik noemde de gynaecoloog bij zijn voornaam. Dan weet je dat het niet goed met je gaat.

Daarnaast was ik ontzettend bang voor de bevalling. Die ging dus gesmeerd, ik had me veel drukker gemaakt dan nodig was. Tijdens de zwangerschap had ik me niet druk genoeg gemaakt. Ik had er de energie niet voor. Ik ben bijna een jaar niet op mijn werk geweest. Ik ontdekte wie mijn echte vrienden waren. Ik leerde mezelf kennen. Ik leerde Baardmans heel anders kennen.

TW is nu een klein bolletje. Het uiterst magere zou je niet meer zien al deed je je best. Hij zit nog wat onderaan de curve. Een perfect Franse baby, zou je kunnen zeggen. En ik voel me ook helemaal puik. Nou ja. Het zou beter zijn als ik een uurtje meer slaap zou krijgen hier en daar, maar dat geldt voor elke ‘jonge ouder’ (waarbij mensen niet de leeftijd van de ouders, maar de kinderen bedoelen, raar) en ik maak me de gewone zorgen: groeit hij goed, ontwikkelt hij zich gemiddeld?

Allemaal heel gewoon.

Advertenties
Posted in: Uncategorized