Hysterische zenuwpees

Posted on woensdag. 25 mei 2011

23


“We hadden je beter Erica kunnen noemen…” verzuchtte mijn moeder vroeger wel eens. Erica. Als in ‘Erica Hysterica’. Een combinatie van (lichte) doofheid, aanleg voor nervositeit en een drang om iedereen te helpen, maakte van mij al vroeg een gespannen vogeltje.

Ik ben erg schrikkerig. Dat komt omdat ik het meestal niet hoor als iemand komt aanlopen. Als die dan joviaal ‘Hoi!’ zegt, dan schrik ik me de PP (momspeak voor ‘pestpokken’). Geluidseffecten in muziek of film doen mij ook regelmatig overeind schieten, wat voor veel hilariteit in de bioscoop zorgt. Daarnaast ben ik een beetje ‘gevoeliger’ dan anderen. Wordt door sommigen ook wel ‘overgevoelig’ genoemd.

Maar een combinatie van nervositeit die al aangewakkerd wordt als ik niet zeker weet bij welke halte ik de bus uit moet en ‘maar die-en-die is zielig en die moet ik helpen’, zorgt er voor dat ik op het moment rondloop als een zombie met organisatieproblemen.

Niet dat ik denk dat zombies talent hebben voor organisatie.

Ik heb namelijk een moeder die mantelzorg draagt voor drie personen: mijn oma (die heel lief voor en tegen mij is, maar een draak tegen haar dochter), mijn vader (die ‘gewoon’ erg ziek is) en mijn zusje (die psychisch nogal instabiel is, om het zo maar uit te drukken). Daarnaast is mijn moeder gehandicapt geraakt door een ernstige val, dus je kunt je voorstellen dat ik me nogal zorgen om haar maak.

Op maandag zorgt mijn moeder voor TW (voor mensen die mij voor het eerst lezen: TW staat voor TroelieWoelie en is onze zoon die 5 oktober 2010 geboren werd. Hij heet heus niet echt TroelieWoelie… http://www.youtube.com/watch?v=8eoWwwLuwPs (beroerde kwaliteit) ). Vindt ze heerlijk, want TW is een vrij makkelijke baby en ze is helemaal alleen met hem. Geen ‘moeilijke’ dochter, geen drakenmoeder, geen lastige echtgenoot, geen kletsende kleindochter. Rust.

Maar ik maak me dus zorgen.

Niet alleen om haar trouwens. Ik heb een vriendin die het allemaal / het leven niet zo ziet zitten op het moment. Een ander heeft lichamelijk een moeilijke tijd. Eentje probeert een beslissing te nemen die haar leven voorgoed zal veranderen. Baardmans (mijn meneer, vader van TroelieWoelie, Goatrancer, Whovian en Le Sexy) weet nog steeds niet of zijn contract verlengd wordt.

Het is zo druk in mijn hoofd dat ik elke ochtend moe opsta.

Toch ben ik wel gelukkig. Steeds meer dingen vallen op hun plaats. Ik ben bijvoorbeeld nog nooit zo mezelf geweest als ik nu ben. Ik neem steeds meer een beslissing ná ik er over heb nagedacht. En mijn vakantiegeld is gestort.

De drukte alleen, die wordt een beetje veel. Dus als iemand tips heeft om de boel een beetje te stroomlijnen, laat ze achter in de comments. Ik kan ze goed gebruiken.

Advertenties
getagged: ,
Posted in: Uncategorized