melkpak

Posted on dinsdag. 22 maart 2011

6


Ik weet niet wanneer die plastic schenktuiten op de melkpakken zijn gekomen, maar ik weet wel dat ik ze al heel lang heel stom vind. Ik vind het een stukje plastic dat compleet onnodig is. Het helpt ook niet dat ik altijd moeite heb om die doppen los te draaien met mijn peuterhandjes (hoewel ik er van uit ga dat peuters die dingen binnen anderhalve seconde open hebben).

Ik voel me een beetje ‘oma vertelt’ als ik er aan denk dat melkpakken vroeger gewoon wit waren en je de zijkant lostrok en daar dan uit schonk. Soms wilden ze niet lekker opengaan en dan trok je ze open door een vork in het beginnetje te steken en die dan naar voren (of achteren, net aan welke kant je stond) te trekken.

Ik weet zelfs nog wel dat we flessen melk hadden toen ik klein was. Die kocht mijn moeder bij de winkel van de melkboer die toevallig aan het eind van onze straat was. Deze vriendelijke en onverstaanbare meneer verkocht ook chocoladebeertjes-aan-een-stokje. Ik kreeg er bijna altijd wel een terwijl mijn moeder een onverstaanbaar gesprek voerde met de melkboer. Aan het einde van dit gesprek vulde de melkboer een blauwe krat met flessen. Flessen met gele, blauwe en rode doppen van aluminiumfolie*: vanillevla, melk en karnemelk. Soms was er ook een fles met chocoladevla bij en vaak ook een fles yoghurt.

Mijn vader, die over het algemeen niet thuis was als we gingen eten doordeweek, maakte in het weekend kunststukjes met die flessen: yoghurt, vanillevla en limonade voor vlaflippen en gele en bruine vla (zoals wij dat noemden) voor wat nu in een pak dubbelvla zit. Heel vaak kreeg je het laatste beetje er niet uit en mijn vader maakte dan melk warm, zette zo’n fles vla in warm water. Hij schonk de warme melk bij de vla en schudde er dan mee. Je kreeg dan dikke vanille- of chocolade-vla-melk. We dronken dat dan op. Ik weet eigenlijk niet meer of we dat lekker vonden.

Vandaag was ik voor het eerst in de natuurwinkel in K. Ik ging daar een groentetas bestellen (waarover later wellicht meer in een ander blog) en vond daar ook amandelmeel, gierst en macro-biotische babyvoeding (niet dat ik zo van de macro-biotiek ben, maar er zit dan niks anders in, dan groenten/fruit, rijstebloem en soms wat olie en geen griezelige E-nummers enzo). Maar ik vond er geen melk in flessen. Zelfs daar werd alles aan melk aangeboden in pakken met plastic schenktuiten.

Voor mijn gevoel gaat dat erg tegen de filosofie van ‘natuurlijk’, ‘eerlijk’ en ‘milieuvriendelijk’ in. De pakken waar melk in zit, zijn gemaakt van papier, maar ze zijn gecoat zodat ze niet bij het oud papier kunnen. Al die plastic dingen gooi je ook bij het restafval. Terwijl een glazen fles in de glasbak kan en daarna gerecycled zich weer een weg naar de klant kan banen. Gevuld met melk, yoghurt, karnemelk, vla, rijstemelk, amandelmelk, soyamelk en wat dies meer zij.

Ze zijn zwaarder, maar ik ben toch voor. Ik wil mijn melkflessen terug.

*We verhuisden toen ik vijf was en het kan best zijn dat ik die gekleurde folie erbij fantaseer. Als dit het geval is, comment even, want ik ben wel benieuwd!

Advertenties
Posted in: Uncategorized