Mijn baksels en het LCF*

Posted on vrijdag. 25 februari 2011

4


Als je blog ‘Waar is mijn koekje?’ heet, is het misschien wel eens leuk om iets over de koekjesbakbiz te schrijven. Nou ja, biz is het niet echt, ik doe het voor de lol. Ik verkoop de boel ook niet (ik zou niet durven, eerlijk gezegd), maar bak gewoon omdat er maar weinig dingen zo veel vreugde brengen als de geur van versgebakken koekjes, brood en cake.

Ik hou van nieuwe dingen maken. Ik hou er niet van als ze mislukken. Zoals laatst, toen het #LCF* hier was. Mijn mede-craftivista’s zijn niet alleen zeer vaardig met schaar, stempels en lijm, maar zijn ook die-hard vegetariërs. Ik had dus het briljante plan opgevat een tomaten tarte tatin te maken. Lekker en makkelijk, redelijk gezond en het vult lekker en het is warm, dus echt avondeten. De ingrediënten waren prima. Eersteklas bladerdeeg. Zoete cherrytomaatjes. Echte honing. Fleur de sel. Vierseizoenenpeper. Echt. Het had helemaal niet mis hoeven gaan.

Ik deed (volgens mij) alles goed. De oven had de juiste temperatuur. Maar toen ik hoopvol het uiteindelijke product uit de oven haalde, was de helft op de bodem van de oven terecht gekomen en de aangefikte walm stroomde het huis in.

Het eindresultaat was niet echt heel vies. Mijn moeder zegt altijd dat eten sowieso niet vies is. De craftivista’s waren natuurlijk heel galant en lief en zeiden dat het lekker was. Maar ik weet beter.

De cinnamon rolls waren wel goed gelukt. Heel goed.

Die waren echt lekker. Gelukkig maar. Boven één baksel staan janken is wel voldoende voor één dag. En heeft ook niks met craftivism te maken.

* Het #LCF (LezbianCraftFront) bestaat uit @logpoes, @schildpad en mijzelf. Voor meer over het #LCF kun je deze hashtag gebruiken in je Twitter-search of naar deze blogpost van Logpoes gaan.

Advertenties