Ik blijf me maar verbazen

Posted on vrijdag. 7 januari 2011

0


Sinds een jaar ben ik een fanatieke (of hysterische, net hoe je het ziet) twitteraar. Ik volg leuke mensen en leuke mensen volgen mij ook terug. Ik slinger eens een nutteloze zin van iets minder dan 140 karakters de wereld in en dat vind ik hartstikke leuk.

In mijn profiel stond altijd ‘librarian, cookiebaker, professional procrastinator’, maar dat heb ik een poosje terug veranderd, zoals ik ook mijn avatar heb aangepast. Je draagt immers ook niet iedere dag dezelfde kleren.

Toen het woord ‘procrastinator’ nog in mijn profiel stond, werd ik nooit gevolgd door enge ‘lifecoaches’. Nou reageerde ik naïef op een comment van een vriendin en daar kwam het woord ‘uitstellen’ aan de orde.

BOEM!

Ik word nu gevolgd door vijf (5!) verschillende coaches en een twitteraar die je wilt helpen met stofzuigen.

Ik ben onder de indruk.

Ten eerste ben ik heel erg blij met mijn uitstelgedrag. Het betekent namelijk dat ik vies efficiënt met mijn tijd en taken kan omgaan. En stofzuigen kan ik best zelf. Mocht de twitteraar morgen rond half elf op de stoep staan met zijn of haar industriële stofzuiger, dan stuur ik de lieverd echt niet naar huis, maar het versjouwen van meubilair en het uitkloppen van het kleed mag ‘ie zelf doen.

Ook zo verbazingwekkend is hoe moeilijk het blijkt om mensen te blocken. Ik ben zo’n teut die mensen niet wil kwetsen door mijn unfollow. Alsof ze zonder mijn toewijding (nou ja, vluchtige Twitter-toewijding dan) niet verder kunnen leven. Alsof mijn ontvolg-klik meteen een cyaankali-pil mee stuurt ofzo.

Iemand nog goede tips om mensen zo voorzichtig mogelijk te ontvolgen?

Advertenties
Posted in: Uncategorized