Plak

Posted on maandag. 20 december 2010

2


Ik weet niet hoe het komt, maar soms zit er ineens zo’n liedje in je hoofd waarvan je denkt: Hoe kom het daar en hoe krijg ik het er in vredesnaam weg? Het kan natuurlijk ‘Parklife’ van Blur zijn. Of ‘Vicious’ van Lou Reed, maar over het algemeen zijn het draken als ‘Mexico’ van de Zangeres Zonder Naam of narigheid uit Volendam (en dat is voor mij nog erger, Edammer die ik ben).

Een oorwurm.

Vandaag was het stil in mijn hoofd. Het enige dat ik hoorde was gegons. Dat komt van de verkoudheid die op m’n ogen en oren is geslagen. Daarom ben ik ook flink chagrijnig. Tel daar nog een pak sneeuw van ruim dertig centimeter en die ontiegelijk ergerlijke evenwichtsstoornis bij op en dat houdt dan in dat je letterlijk aan huis gekluisterd bent.

Ik moest dus het feestje van LogPoes over laten gaan (en geloof me dat die episch zijn, maar die redden het zonder mij ook prima, want ik had dinsdag al proviand meegegeven) en daar mee kon ik ook mijn op minder legale verkregen games voor de Wii niet aan @schildpad geven.

Wat wel kan?

Eieren-in-tortilla-mandjes maken. Aardappelgratin eten. Bedenken welke koekjes ik ga bakken voor het kerstfeest bij diverse ouders. Foto’s op de website zetten. Kroelen.

Zo lang de boodschappen deze kant op blijven komen, mag die sneeuw van mij blijven liggen. Maar die liedjes… die akelige liedjes die nooit meer weggaan – die mogen wel een poosje op vakantie. *murmelt “Je lipstick stinkt…”*

Advertenties
Posted in: Uncategorized