pre-Sint sneeuw

Posted on dinsdag. 30 november 2010

4


Met al die sneeuw zou je zeggen dat het kerst is. Of na kerst, want wanneer sneeuwt het nou eigenlijk met kerst? Voor mij hoort sneeuw bij de troosteloosheid van februari. Ik heb een hekel aan sneeuw.

Dat mag je niet zeggen, geloof ik. Op Twitter word je flink berispt als je in zo’n 140 karakters laat weten dat sneeuw van jou bepaald niet hoeft. Mij gaat het eigenlijk ook niet zo om die sneeuw. Hartstikke mooi, zo’n witte deken over de wereld waardoor tijd lijkt te bevriezen en alles zo stil is, vooral in de schemer. Nee, mijn probleem met sneeuw is dat het altijd zo glad wordt.

Ik ben niet zo goed met glad. Bij de minste gladdigheid maak ik net even te intiem kennis met de stoep. Bij sneeuw, ijzel of opgevroren regen lig ik zo geregeld op de grond dat de blauwe plekken zich vermenigvuldigen als de Fibonacci-reeks.

Aangezien ik al tien maanden voor kluizenaar speel (en met verve, mag ik wel zeggen), zou je denken dat niet naar buiten gaan helemaal niet erg is. Inderdaad. Legitiem binnen mogen blijven is iets heerlijks. Tot ‘de man met de baard’ ten tonele moet verschijnen en je alleen een cadeautje hebt voor je nichtje van vier (dit is het cadeau trouwens: http://bit.ly/fmMDnJ en ja, dat is vrij geweldig, al zeg ik het zelf).

Het probleem is namelijk dat ik nogal een doemdenker ben. Ik kan een miniscuul probleempje in ongeveer zeventien seconden opblazen tot een drama van kapitale omvang. Zo ook dit weer.

Voor cadeautjes moet je als mens toch eigenlijk op pad. In deze tijd zijn webshops niet te vertrouwen. Had ik eerder bedacht dat ik cadeautjes online moest scoren, dan had ik dat wel gedaan trouwens. Maar goed, dat heb ik niet gedacht, want in mijn belevingswereld hoort sneeuw dus bij februari en had ik veilig ‘en route’ naar de winkels gekund. Die sneeuw ‘totally messes with my plans’.

Want ik zie het al helemaal voor me: heb ik TroelieWoelie helemaal uitgerust voor Siberische omstandigheden, glij ik onderuit, duw ik de kinderwagen de straat op, recht onder een vrachtwagen van Albert Heijn. Of ik trek TroelieWoelie juist niet genoeg kleertjes aan en vriest hij hartstikke dood. Kan best.

Maar goed. Ik ben nu bezig met een ernstige brainstorm. Wat moet ik kopen voor mijn ouders, mijn zusje en zwager en voor mijn baby-neefje? Want als je het vantevoren weet, dan loop je linea recta naar de winkels, koop je wat je nodig hebt en spoed je je vege lijf weer naar huis en houtkachel, voor je kind z’n neus is afgevroren of je zelf drie tenen los in je schoenen hebt liggen.

Pre-Sint sneeuw. Ik weet niet wie het heeft bedacht, maar ik vind het niks.

Advertenties
Posted in: Uncategorized